‘U had het over eenentwintig mijnen’, zegt Michiel. ‘Wat is er met die laatste gebeurd?’ ‘Die ligt hier nog steeds in de buurt, in het bos bij Ploegsteert. Waarschijnlijk ligt hij op een meter of veertig diep.’ Siem legt uit waar het ongeveer moet zijn. Hij aarzelt. ‘Je weet het maar nooit met die oude explosieven. Eén trilling in de grond kan genoeg zijn om te zorgen dat de mijn uit elkaar klapt.’ De kinderen happen naar adem. ‘En wat gebeurt er als hij ontploft?’ vraagt Rhodé gespannen. Siem wacht even. ‘Het is maar goed dat hij niet onder Ploegsteert zelf ligt’, zegt hij dan. ‘Er zou geen huis meer overeind blijven.’ Sander en Rhodé gaan met hun ouders en hun vriend Michiel op vakantie naar België. Natuurlijk reizen ze met hun grote camper. Tijdens hun vakantie zien ze met eigen ogen de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog. Ze vinden zelfs een granaathuls uit die tijd. Tijdens de dagelijkse dodenherdenking in Ieper gebeurt er iets vervelends. Michiel wordt ervoor naar het politiebureau gebracht. De drie kinderen vertrouwen het allemaal niet meer. Ze onderzoeken hoe het zit met die onbetrouwbare Stan Stroeve en de bergplaats pal naast de 21e mijn en belanden daardoor in een levensgevaarlijke situatie. Kunnen ze zich hier veilig uitredden?