Album | 2020
De engelen van Elisabeth
Els Florijn
Lengte
6 uur 21 minuten
Categorie
Historische roman, Vertaald literaire roman
Album | 2020
#
Hoofdstuk
Auteur
Duur
1
Inleiding
0:31
2
Een De schemer valt om mij heen
11:51
3
Twee Je moet willen toveren
6:46
4
Drie Ik antwoord nergens meer op
12:27
5
Vier Jawel zei ze jij wel
9:27
6
Vijf Laat de deur met een klap achter mij dichtvallen
6:08
7
Zes Het stuk van mij dat nu ontbrak
5:00
8
Zeven Ze legt de omslagdoek om mijn schouders
17:56
9
Acht Dit is wat ik je kan geven
8:39
10
Negen Ik ben vormeloos geworden
19:53
11
Tien Zo zacht en zo teer en zo open
5:22
12
Elf Honderd jaar slapen
12:59
13
Twaalf Ik zie aan Elisabeth dat jij wat verbergt
4:55
14
Dertien Voor nooddruft en voor overvloed
13:15
15
Veertien Een vreemde onregelmatige donkerrode vlek
8:39
16
Vijftien Op het warrige vette haar
10:01
17
Zestien Nog warm van moeders huid
9:46
18
Zeventien De warmte als stroop door je heen
13:36
19
Achttien Het begon zomer te worden
6:01
20
Negentien Ik huiver in mijn veel te dunne huid
19:33
21
Twintig Die haar lege lijf in leven hield
7:35
22
Eenentwintig Een manier om hier weg te kunnen komen
16:51
23
Tweeentwintig Ik hield mijn hand op en hij legde de munten erin
5:44
24
Drieentwintig Van het laatste restje geluk
12:37
25
Vierentwintig Mijn hand verdween bijna helemaal in zijn hand
7:06
26
Vijfentwintig De grootste duisternis zit in mezelf
14:16
27
Zesentwintig O mama
12:27
28
Zevenentwintig Met het woord nog zingend door heel mijn lichaam
13:04
29
Achtentwintig Liever naar buiten dan hier zijn
7:22
30
Negenentwintig Lijkt mijn huid te schroeien
9:00
31
Dertig Uit genade
4:53
32
Eenendertig Wat een grote wijde onbegrijpelijke dag
10:31
33
Tweeendertig Ik kon zijn aanwezigheid niet meer verdragen
9:53
34
Drieendertig Die roep wordt overgenomen
8:13
35
Vierendertig Een paardenbloem op de rulle aarde
8:17
36
Vijfendertig Ik heb haar niet gedood
15:12
37
Zesendertig Zijn ogen groot en bang
7:04
38
Achtergrondinformatie Wartaal van een gek
7:34
Verteller |
Carolina Mout
Beschrijving
In ‘De engelen van Elisabeth’ geeft Els Florijn een inkijkje in de harde en ongenadige wereld binnen de muren van een gesticht, waar hoofdpersoon Elisabeth de Lange tegen wil en dank leert te overleven. Dordrecht, 1890. Elisabeth de Lange, drieëntwintig jaar oud, wordt verdacht van de moord op twee van haar kinderen. Bij gebrek aan bewijs wordt ze krankzinnig verklaard, en ze komt in een gesticht terecht. Ze klampt zich vast aan de hoop haar zoontje Jan nog een keer te mogen vasthouden. Voor wat er daarna zal gebeuren, sluit ze haar ogen – tot dat niet langer kan. Een eerbetoon aan onderdrukte vrouwen.
Lees meer