Chiel verveelt zich. Er ligt ijs, en het hele dorp schaatst op de Bosplas. Alleen hij niet, omdat hij geen schaatsen heeft. Chiel weet het zeker: dit wordt een heel nare kerstvakantie.

Als hij een steentje op de weg gooit, raakt hij een meisje met een vlechtjesmuts. Natuurlijk zegt hij 'sorry', maar het rare kind fietst niet verder. Ze vertelt dat ze Pam heet en vraagt of hij meegaat naar de Bosplas. Zonder schaatsen? Chiel peinst er niet over! En hij gaat Pam ook echt niet vertellen waarom er geen geld is om schaatsen te kopen ... Dat is zijn geheim. Punt!

Pam verdwijnt, maar na een poosje komt ze terug. Ze neemt hem mee naar oma Zonnebloem. Op haar zolder vol oude spulletjes vinden ze schaatsen die passen. Chiel holt er dolblij mee naar huis. Maar ... waarom doet zijn vader opeens zo boos? En waarom zegt mam steeds dat pap tijd nodig heeft?