De Speelman is een muzikant uit het begin der 18e eeuw, die als boerenknecht in dronkenschap een ongeluk kreeg, dat hem een been kostte en hem noodzaakte op een andere dan gewone wijze zijn brood te verdienen. Hij kon fluit spelen. Hij werd speelman en tevens kruidenzoeker voor dokters en apothekers. Dat ongeluk was echter aanleiding geworden tot zijn bekering, zodat hij werd een speelman, die Christelijke liederen aan den weg speelde en zong, en daarmede zijn brood vond.
Zo kwam hij in aanraking met de bewoners van een kasteel hij Ellecom, met een tuinman en zijn vrouw, maar inzonderheid met het dochtertje van het huis, wier ouders uitsluitend voor de wereld leefden, doch dat zelf blijkbaar al heel vroeg diepe godsdienstige indrukken had. De Speelman droeg niet weinig bij tot haar geestelijke ontwikkeling. Hij redde zelfs haar leven door zijn kruiden. De ouders werden tot andere gedachten gebracht en leerden God zoeken. De Speelman werd door dezen in een huisje gezet en kon voortaan onbezorgd leven.