Pieter Janssen, een Vlissinger van geboorte, was tengevolge van de opvoeding door zijn Roomse moeder, sergeant geworden in Spaanse dienst. Bij het begin van de belegering van ’s Hertogenbosch (1629) verliet hij de Spaanse gelederen en meldde zich met ruim honderd Vlissingers aan als vrijwilliger bij de krijgsmacht van Prins Frederik Hendrik, terwijl zijn broeder Geurt binnen de muren van de stad aan Spaanse zijde bleef. Tijdens het beleg, werd Pieter het slachtoffer van een listige verrader, die het zover wist te brengen, dat hij werd aangeklaagd van geheime verstandhouding met de vijand en van sluipmoordplannen tegen de Stadhouder, zodat hij gevangen genomen werd.
Nadat de verrader werd ontmaskerd, werd Janssen bij zijn eerherstel tot vaandrig benoemd. Bij de overgave van de stad plantte hij de Prinsenvlag op de St. Janstoren. Na het beleg koos zijn broer Geurt eveneens de zijde van de Stedendwinger. ‘Vivat Oranje!’ tegen ‘Vivat Isabella!’, maar ‘Vivat Oranje!’ triumfeert.
Het verhaal tekent ons de Stedendwinger als Oranjevorst en als mens en brengt ons tevens in gezelschap van de Friesche Stadhouder Ernst Casimir, die ook deelnam aan het vermaarde beleg. Ook maken we kennis met beroemde mannen uit die tijd, als de letterkundige Constantijn Huygens en de waterbouwkundige Leegwater, die de Stadhouder bij de belegering uitnemende diensten bewezen.