In het najaar van 1955 besloten vijf jonge zendelingen om contact te leggen met de Auca-stam, diep in het oerwoud van Ecuador. Bijna driehonderd jaar eerder was de eerste toenaderingspoging mislukt, toen een zendeling door de Auca's met speren werd vermoord. Met hulp van MAF werd in 1955 een nieuwe poging voorbereid om hen door de lucht te bereiken.
Voordat de Piper landde op de oever van de Curaray rivier, werd geprobeerd om vanuit de lucht vriendschap te sluiten. Daarvoor was een techniek ontwikkeld om vanuit het vliegtuig een emmer met geschenken te laten zakken, die op de grond neergezet kon worden.
Op 2 januari 1956 werd door de vijf zendelingen een kamp opgezet op een zandbank, een paar kilometer bij de nederzettingen vandaan. Aan hun pogingen kwam op 8 januari 1956 een einde toen de zendelingen door een groep Huaorani-krijgers aangevallen werd met speren en daarbij om het leven kwamen. Het nieuws van hun dood verspreidde zich over de hele wereld, mede door toedoen van een groot verhaal in Life magazine, geïllustreerd met foto's waarop de zendelingen in gezelschap van de Indianen te zien waren.
De dood van de mannen had grote gevolgen. De vele aandacht zorgde voor een nieuw zendingsbewustzijn binnen de kerken van de Verenigde Staten. Voor het zendingsveld kwam veel menskracht en financiën beschikbaar.